Tinjauan literasi

download Tinjauan literasi

of 7

  • date post

    15-May-2015
  • Category

    Sports

  • view

    857
  • download

    11

Embed Size (px)

Transcript of Tinjauan literasi

  • 1. De Vries (1974), seorang pakar psikologi senam yang terkemuka menyatakan pendapatnya bahawamemanaskan badan yang menyebabkan penambahan suhu darah dan otot-otot boleh meningkatkanprestasi kerana :- i. Otot-otot akan mengecut dan mengendur dengan lebih pantas.ii. Penurunan rintangan kelikatan (viscosity) dalam otot-otot meninggikan efisiensi. iii. Hemoglobin dapat menyerahkan lebih banyak oksigen pada suhu yang tinggi dan daatmenguraikannya dengan lebih mudah dan pantas. iv.Myoglobin juga menunjukkan kesan-kesan yang sama seperti hemoglobin pada suhu yangtinggi.v.Kadar proses metabolisma bertambah semakin suhu bertambah, dan vi.Rintangan dasar-dasar vaskular berkurangan dengan sebarang kenaikan suhu.Singer(1977) juga menegaskan bahawa ada kemungkinan besar memanaskan badan akanmeletakkan seseorang dalam suatu keadaan persediaan dari segi psikologi untuk menghadapisesuatu cabaran. Beliau juga mengatakan bahawa memanaskan badan mungkin dapat membantuseseorang melepaskan ketegangan serta memberi lebih keyakinan kepadanya.Jensen (1965), mempercayai bahawa memanaskan badan dengan melakukan kemahiran-kemahiranyang khusus dalam sesuatu aktiviti akan daat mempertajamkan koordinasi serta timing si pelau itu.Akan tetapi beliau tidak dapat memastikan setakat mana pencapaian darjah seseorang itu dapatmempertajamkan sesuatu kemahiran itu.Rujukan : Jensen, C.R. and Morgnegg, B. (1965). Comparison of Methods og worm-up on GymnasticPerformance. Unpublished study, Provo., Utah: Brigham Young University.De Vries (1966) mengatakan bahawa memanaskan badan dapat memperbaiki pergerakan-pergerakan yang terlibat dengan semua aktiviti itu. Beliau berpendapat bahawa jika suhu abdan(core temperature) yang optimum boleh dicapai melalui jenis memanaskan badan yang berkaitan,makan jenis memanaskan badan ini harus diberi keutamaan kerana ia berupaya memberi kesan-kesan positif terhadap koordinasi dan timing ke atas kemahiran-kemahiran yang mempunyai kaitandengan sesuatu aktiviti itu.Rujukan : De Vries, H. (1966) Physiology of Exercise. 1 Edition, Wm. C. Brown Co.Pub., Dubuque,Iowa.

2. Unitas dan Dintiman (1979), dalam buku IMPROVE HEALTH AND PERFORMANCE IN THE ATHLETEmengatakan terdapat bukti-bukti yang menunjukkan bahawa memanaskan badan berkaitan adalahpaling berkesan untuk aktiviti-aktiviti ketepatan seperti menjaring dan pukulan.Thompson (1958), telah membuat satu kajian ke atas 20 orang pemain bola keranjang diPennsylvania State Universiti, Amerika Syarikat, unutk menentukan sama ada memanaskan badanmemberi faedah kepada jaringan layang. Hasil kajiannya, menunjukkan bahawa memanaskan badanmemberi faedah yang ketara kepada jaringan layang.Thompson (1958), mendapati bahawa memanaskan badan meninggikan ketepatan dalampermainan bowling.Bakker (1968), mendapati bahwa memanaskan badan memberi kesan yang positif terhadap prestasimelakukan servis dalam bola tampar dari segi ketepatan dan halaju.Sebaliknya, Hodgkin (1957) dalam kajiannya ke atas membaling bola dalam american footballmenunjukkan bahawa memanaskan badan tidak memberi kesan dari segi ketepatan balingan.Jensen dan morgenegg (1965), mendapati bahawa memanaskan badan boleh meningkatkanprestasi gimnastik.Van Hus (1968), dalam kajiannya mengenai memanaskan badan ke atas prestasi membaling bolabaseball menunjukkan bahawa memanaskan badan memperbaiki halaju balingan tetapi kesannyaterhadap ketepatan balingan tidak ketara.Frank (1972), telah membuat satu tinjauan kajian-kajian yang meneluruh mengenai memanaskanbadan dan beliau merumuskan bahawa :-i.Lima puluh tiga peratus telah menunjukkan bahwa memanaskan badan adalah lebih baikdari segi prestasi daripada tanpa memanaskan badan.ii. Tujuh peratus kajian menunjukkan bahawa tanpa memanaskan badan adalah lebih baikdaripada selepas memanaskan badan. iii. Empat puluh peratus kajian menunjukkan bahawa tiada perbezaan di antara memanaskanbadan dan tanpa memanaskan badan.Seterusnya Frank membuat satu kesimpulan bahawa, persoalan yang logik bukan sama ada badanitu berfaedah atau tidak, bahkan apakah jenis memanaskan badan yang boleh memberi faedahkepada sesuatu lakuan dan seseorang pelaku yang berbeza. 3. Biblio : Frank, B. Don, In Morgan, Wilia, P. (1972). Physical warm-up, editor: Ergogenic Aids andmuscular Performance, New York : Academic Press.Rasch dan Burke (1977), berpendapat bahawa memanaskan badan secara berkaitan memangberfaedah untuk aktiviti-aktiviti yang melibatkan koordinasi dan faktor-faktor pembelajaran jikadibandingkan dengan aktiviti-aktiviti yang sebahagian besarnya terlibat dengan fungsi-fungsi fisiologisahaja. Mengikut mereka berdua, hasil-hasil yang berfaedah ini mungkin dapat diterangkan dari segi:-i.Pembelajaran, di mana memanaskan badan secara berkaitan dapat meningkatkankeputusan dalam latihan mahupun di dalam permainan.ii. Kelicinan perjalanan saraf (neural facilitation), atau kecenderunagan untuk mengurangampang sinaptik (sinaps) selepas beberapa rangsangan yang mencukupi intensitinyamelintasi (neuromuscular juntion yang berkenaan; dan iii. Peluang unutk mengkaji semula isyarat-isyarat pancaindera sebelum melakukan pergerakan-pergerakan yang memerlukan koordinasi-koordinasi yang kompleks.Rujukan : Rasch and Burke (1977). Kinesiology and Applied Anatomy. IEA and Febiger, Philadelphia.Klafs dan Arneheim (1977), mengatakan bahawa jenis memanaskan badan yang menggunakanpergerakan-pergerakan yang berkaitan dengan semua aktiviti itu mungkin boleh memajukankoordinasi melalui perkembangan kesedaran kinestatik. Dengan demikian suatu pola saraf ototlakuan itu akan dibentuk dan ini akan memabntu seseorang si pelaku itu menentukan sama ada iasudah bersedia melakukan sesuatu aktiviti.Rujukan : Klafs, C.E., and Arnheim, D.D. (1977). Modern Principle of Athletic Training. C.V. Mosby, St.Louis.Dalam persoalan mengenai jangkamasa memanaskan badan, Muido dan Hukada (1955), dlaamkajian mereka telah mengatakan bahawa kesan memanaskan badan dari segi perubahan suhu badanboleh dikekalkan selama 45 hingga 80 minit.Rujukan : Muido, L. (1946). The influence of Body Temperature on Performance of Swimming. ActaPhysiol. Scand. 4. Hasil kajian Burke (1957), menunjukkan ahawa bagi seseorang atlit yang mempunyai daya fizikalyang tinggi, memanaskan badan boleh dijalankan selama 30 minit dengan beban yang berat. Akantetapi beliau menegaskan bahawa kekuatan atau intensiti dan jangkamasa memanaskan badan itumesti disesuaikan dengan keperluan individu. Beliau mengatakan biasanya tanda-tanda kenaikansuhu adlaah berpeluh.Rujukan : Burke, R.K., (1957). Relationships between physical performance and warm-up proceduresof varying Intensity and Duration. Doctoral Dissertation. Los Angeles : University of SouthernCalifornia.Klafs dan arnheim (1977), juga menyuarakan bahawa kesan memanaskan badan itu mungkin dapatdikekalkan selama 45 minit.Rujukan Klafs, C.E., and Arnheim, D.D. (1977). Modern Principle of Athletic Training. C.V. Mosby, St.Louis.Unitas dan Dintiman (1979), dalam buku improve Health andd Performanca in the Athletemenyatakan terdapat bukti-buti yang menunjukka bahawa memanaskan badan yang berkaitanadalah paling efektif untuk aktiviti-aktiviti ketepatan seperti menjaring.Rujukan : Unitas, John and Dintiman, Geogre (1979). Improve Health and performance in theathlete., Prentice-Hall, New Jersey.Kajian-kajian Filipponi (1951) dan Middlebrook (1966) telah menunjukkan bahawa memanaskanbadan tidak memberi kesan yang bleh memperbaiki prestasi kelajuan dalam acara-acara renang 100hingga 500 ela bagi gaya merangkak, lentang serta gaya bebas.Rujukan : Filiponi, Mervyn L. (1951). The Effect of worm-up Upon Speed of Swimming 100 yards.Unpublished masters thesis, Springfield College.Middlebrooks, G.H. (1966). The Effect of warm-up Upon swimming performance Unpublishedmasters thesis, Springfield College. 5. Sebaliknya Blank (1955) da Simmonson (1963) melaporkan bahawa memanaskan badan secarakeseluruhan mempunyai kesan positif terhadap kelajuan berlari dan De Vries (1959) telah mendapatibahawa memanaskan badan memperbaiki prestasi dalam renang 100 ela.Rujukan :Blank, L.B. (1955). Effect of warm-up o speed. Athletic Journal.Maka jelaslah bahawa data-data atau bukti kajian yang diperolehi daripada kajian-kajian yang telahdibincangkan di atas adalah bertentangan serta tidak membawa keputusan yang tertentu.Walaubagaimanapun, berdasarkan kepada hasilan kajian lampau tersebut serta pendapat-pendapatyang telah ditinjau, kesimpulan-kesimpulan seperti berikut boleh didapati :-Memanaskan badan terdiri daripada berbagai jenis dan cara.Sesetengah hasil kajian yang lampau tentang memanaskan badan dan kesannya terhadap prestasisukan adalah bertentangan.Dalam kebanyakankes di mana memanaskan badan telah menunjukkan keberkesannannya, didapatimemanaskan badan yang berkaitan adalag lebih berkesan ke atas pencapaian prestasi sukanberbanding dengan jenis memanaskan badan yang lain.Kebanyakan kajian menunjukkan bahawa memanaskan badan memberi kesan-kesan yang positifterhadap penyesuaian fisiologi.Memanaskan badan juga memberi kesan yang berfaedah kepada lakuan motor yang melinatkanpergerakan-pergerakan yang kompleks serta tepat daripada melibatkan perlakuan-perlakuan kasar.Prestasi lakuan motor boleh dipertingkatkan melalui memanaskan badan yang mungkin mempunyaipengaruh psikologi terhadapnya.BibliografiBlanks, L.B. (1955). Effects of worm-up on speed, Athletic Journal, 10 : 45Peter Yong Swee Onn. (1986). Coaching And Playing Badminton The Right Way. Selangor, DeltaPublication Sdn.Bhd.Clark, R.J.S.(1958).The Duration of Sustenined Contractions of Human Forearm at Different MuscleTemperature.J.Physiol. , 143 : 454. 6. Bernard Adams. (1980). The Badminton Story. London. BAS Printers Ltd.De Vries, (1959). Effect of Various Warm-up Procedures on 100 yard Times of CompetetiveSwimmers,Research Quarterly, pg. 11-20Garfoot, B.P., Modern Athlete And Coach ,March,1967.Hodgkins, J., Effects if Warm-up on speed, strength and Accuracy,Research Quaterly, 28